شیرین من بمان…مگر این روزگارِ تلخ؛فرهادِ خسته را به نگاهی امان دهد!در زلف شب گره بزن، آن زلف مست را…شاید شبم به سوی تو راهی نشان دهدحرفی بزن؛ که عشق به هر واژه گل کندما را نصیبِ دیگری از این زمانه نیس

خانم میلنای عزیز

امروز همانند همه روزهای گذشته آن عکس کوچکتان را نگاه می کردم

همان عکس روسری آبی تان

هرچند بار که نگاهش می کنم دچار تکرار نمی شوم

هر بار حسی نو را تجربه می کنم

و اینبار ...

خانم میلنای عزیز

این بار در آن عکس مادری را دیدم ، سرزنده و شاد

و چقدر غیر منتظره بود این تجربه

مرا از پیغامهای خود محروم ندارید ، آنها مایه آرامشند ... و البته معجون شادی و امید

شبی زیبا را برایتان آرزو می کنم

کافکای بیچاره...

با هم بشنویم

محبوب من ... خانم میلنای عزیزدر میانه زمستان و در اتاقی که از پنجره اش باریدن برف را می بینم برای شما می نویسم و زمستان است و زمستان است ولی روزهای زمستان بلند هستند ، چرا که شما نیستید . و این رنج

محبوب من آنجایی که شما هستید را نمی دانم ، ولی اینجا زمستان است این روزها هوا سوز دارد ، البته نه به اندازه سوز دل عاسق ... ولی باز یک جورهایی سوز داردبیشتر خانه می مانم ... بیشتر فکر می کنم .برای ر

خدا داند همین حس

همین نسیمهای گاه به گاه

خدا داند که روحم نفس می کشد

خدا داند چشمم از شادی قفل می شود

خدا داند آن عکس کوچکتان ... چقدر با او حرف زده ام

و خدا داند که ... من هرگز از شما دلگیر نبوده ام

محبوب من

خانم میلنای عزیز

این روزها ... این بیماری

لطفا خیلی مواظب خودتان باشید

اصلا دوست نداشتم که در این اسفند زیبا ، چنین پیامی به شمابدهم .

لطفا لطفا ... دقت کنید و مواظب باشید

اگر می توانید در آن شهر نمانید

نمیدانم چه توصیه ای کنم که شما خودتان بلد نباشید.

اینها را بگذارید به حساب وسواس دوست داشتن

مواظب خود و اطرافیانتان باشید

کافکا ...

محبوب منخانم میلنای عزیزکدام کلمات را باید بکار برم تا احساس و نگرانیم را بیان کنم ...مدام ب نقشه نگاه می کنم، حالا دیگر شهر شما را قرمز نشان می دهند و این خوب نیستاین کرونا ...خانم میلنای عزیزمراقب س

با هم بشنویم